|
Shkroi: Orhan Bislimaj
IMANI ËSHTË NJË, AI AS NUK SHTOHET E AS NUK MUNGOHET
(shpjegim akaidologjik i thënies së Imam A’dham Ebu Hanife r.a.)
قوله:وَ إِيمَانُ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ اْلأَرْضِ لاَ يَزِيدُ وَ لاَ يَنْقُصُ. وَالْمُؤْمِنُونَ مُسْتَوُونَ فِي اْلإِيمَانِ وَ التَّوْحِيدِ مُتَفَاضِلُونَ فِي اْلأَعْمَالِ
Thënia e Ebu Hanifes:“Imani i banorëve të qiellit dhe të tokës as nuk shtohet e as nuk mungohet. Besimtarët janë të barabartë në iman (besim të plotë dhe të prerë në Allahun) dhe tevhid (në deklarimin e Njëshmërisë së Allahut). Ndërsa ata (mund të) kanë epërsi (ndryshim) në mes vete vetëm nga aspekti i veprave”[1]
Argumentet e dijetarëve që thonë se imani është i ndryshueshëm
Grupi që konsideron se imani shtohet dhe mungohet, këtë e vërtetojnë me anë të argumenteve të mendjes dhe argumenteve të transmetimit (bil akli ven-nakli). Sa i përket mendjes ata thonë se sikur imani të mos pranonte ndryshim, atëherë do të ishte njësim i ymetit, ku ai që është i përfshirë në mëkate, do të ishte i barabartë me besimin e pejgamberëve dhe melaqëve, ndërsa një gjë e tillë në mënyrë të prerë është jo valide (batilun kat-tun). Ndërsa sa i përket argumenteve të transmetimi, tekstet që vijnë në këtë kuptim janë të shumta si [2]:. Allahu xh.sh thotë:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
”E, besimtarë të vërtetë janë vetëm ata, të të cilëve kur u përmendet Allahu u rrënqethet zemrat e tyre, të cilëve kur u lexohen ajetet e Tij u shtohet besimi, dhe që janë të mbështetur vetëm të Zoti i tyre”[3], pastaj,
|
|
Lexo mëtej...
|
|
|
Përktheu nga anglishtja: Mustafa Musliu
Rrënjët dhe roli i Vehabizmit
Parathënie
Levizja më ekstreme pseudo-sunnite në ditët e sodit është lëvizja Vehabiste (e njohur edhe si Selefizëm). Nëse dikush mendon se terorri vehabit është nje fenomen i ri dhe që i ka si synim vetem jo muslimanët, do të befasohet kur të kuptoj se në fakt muslimanët sunnit ishin të parët qe u masakruan nga vehabistët, qindra vjet më parë në Arabinë e sotme Saudite. Mjafton që dikush ta lexojë evoluimin historik të Arabisë Saudite dhe do të mësoj për detajet e tmerrshme të kësaj tragjedie në të cilën qindra musliman sunni dhe shi’it u shfarosën nga duart e militantëve vehabistë.
Mësimet e devijuara të vehabizmit, edhe pse kohë me parë kanë qenë në numër të kufizuar ne Arabi, janë mbrojtur dhe financuar nën tutelën e organeve fetare të shtetit saudit. Kjo e ka shndëruar vehabizmin dhe grupet e tjera të vogla të cilat janë të inspiruara nga ata, nga një kërcënim rajonal në një kërcënim global. Për vehabizmin të gjithë ata të cilët nuk mendojnë si ata janë të pa fe, përfshi këtu edhe muslimanët sunni.
|
|
Lexo mëtej...
|
|
|
Shkroi: Orhan Bislimaj
IMANI ËSHTË NJË, AI AS NUK SHTOHET E AS NUK MUNGOHET
(shpjegim akaidologjik i thënies së Imam A’dham Ebu Hanife r.a.)
قوله:وَ إِيمَانُ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ اْلأَرْضِ لاَ يَزِيدُ وَ لاَ يَنْقُصُ. وَالْمُؤْمِنُونَ مُسْتَوُونَ فِي اْلإِيمَانِ وَ التَّوْحِيدِ مُتَفَاضِلُونَ فِي اْلأَعْمَالِ
Thënia e Ebu Hanifes:“Imani i banorëve të qiellit dhe të tokës as nuk shtohet e as nuk mungohet. Besimtarët janë të barabartë në iman (besim të plotë dhe të prerë në Allahun) dhe tevhid (në deklarimin e Njëshmërisë së Allahut). Ndërsa ata (mund të) kanë epërsi (ndryshim) në mes vete vetëm nga aspekti i veprave”[1]
Mendimet e dijetarëve rreth shtimit dhe mungimit të imanit
Shumica e dijetarëve (el xhumhur) që e ndalojnë shtimin dhe mungimin e imanit, konsiderojne se ai (imani) është emër që përfaqëson besimin e plotë i cili i arrijnë përmasat e bindjes së thellë (lit-tasdikil baligi had-del jekini), dhe si i tillë nuk eshtë i ndryshueshëm (la jetefavetu). Ai ndryshohet kur konsiderohet emër për veprat (lit-taati). Andaj edhe (jo rastësisht) është thënë: Mospajtimi është ngritur bi mospajtimin rreth komentimit të nocionit iman. [2] |
|
Lexo mëtej...
|
|
|
|
<< Fillim < Para 1 2 3 4 5 Pas > Fund >>
|
| Rezultatet 1 - 8 nga 33 |
Ballina
